Happiness is best verwarrend

Vandaag zag ik op LinkedIn een filmpje voorbijkomen over Albert Einstein. Het gaat over zijn visie op geluk. “A calm and modest life brings more happiness then the constant pursuit of success combined with constant restlessness”. Nu worden we tegenwoordig helemaal overspoeld met dit soort teksten en dat roept wat vragen bij mij op. De eerste is: komt dit nog wel aan? Of zijn we inmiddels doof geworden voor al deze wijsheden die met grote regelmaat op ons afgevuurd worden? De tweede vraag is: als dat allemaal zo voor de hand ligt en we dus eigenlijk minder hoeven doen in plaats van meer, waarom doen we dat dan niet?

Is geluk eigenlijk wel maakbaar?

Het lijkt zo simpel. Je minder druk maken over van alles, minder consumptiedrang, meer stilte, meer contact met mensen en zo kunnen we nog wel even doorgaan. Nog mooier zijn de dingen die het opleveren. Meer rust, echt contact met mensen, een opgeruimd huis, meer geld enz. Nogmaals, waarom doen we het dan niet? Ik ben er zelf ontzettend goed in. In het niet doen van deze zaken die mijn levenskwaliteit naar alle waarschijnlijk enorm vergroten. Het lijkt me echt heerlijk! Rust in mijn hoofd, lekker kunnen lummelen, niet dat eeuwige moeten en streven, niet bij iedere vlaag van verveling weer een nieuw project bedenken (huis verbouwen, training schrijven enz) of meteen de stad in om wat te shoppen… Want laten we eerlijk zijn, echt gelukkig word je daar niet van. Is geluk eigenlijk wel maakbaar?

Van een oppervlakkige search op internet word je ook niet veel wijzer. Deepak Chopra zegt: “Happiness is the ultimate goal”. Eleanor Roosevelt zegt: “Happiness is not a goal, it’s a by product of a life well lived”. Paolo Coelho zegt: “Happiness is the only goal worth pursuing.” En Victor Frankl zegt: “It is the very pursuit of happiness that thwarts (prevents) happiness”… Dus zeg jij het maar…

Misschien is het wel deze verwarring die ervoor zorgt dat we niet massaal in beweging komen. Misschien is onze behoefte aan waardering en goedkeuring wel groter dan ons verlangen naar geluk. Of misschien willen we de verantwoordelijkheid voor ons eigen geluk niet aanvaarden en wijzen we liever de omstandigheden.

Wat vind jij hiervan? Moeten we nu happiness najagen of juist niet? En hoe draag jij bij aan je eigen geluk?

Square peg round hole

Iedereen kent het wel. De herinnering dat je er vroeger zelf mee speelde of dat je later, als ouder, je kind ermee hebt laten spelen. De blokkendoos met vormpjes. Het rode rondje, gele driehoekje, groene vierkantje enz. We leren onze kinderen dat het groene vierkantje in het vierkante vakje hoort. Soms laten we ze lekker aanklooien en als ze het goed doen geven we een bemoedigend complimentje. Goed gedaan!

Als het om onze loopbaan gaat vergeten we deze vroeg aangeleerde vaardigheid nog wel eens. Vooral aan de sollicitatietafel. Groene vierkantjes-kandidaten die perse in een rood rondje-baan willen passen. Motivatiebrieven en CV’s worden vertaald van het groen naar het rood, of op z’n minst donker roze. Bestaande, maar voor de funktie minder relevante, talenten worden afgezwakt en wat minder aanwezige puntjes worden met prachtige volzinnen aangedikt. Want het moet en zal passen!

En dan?

Stel je voor, ze trappen erin. Ze nemen je aan. Of althans, dat wat je van jezelf hebt gemaakt. Dat mooie rode, of donker roze, rondje. Maar goed, dat hou je natuurlijk niet lang vol. Langzaam komt de groene waas naar voren en voordat je het weet worden je prachtige rondingen een beetje vierkant… De manager is ontevreden. En jij bent teleurgesteld, want jouw talenten worden niet erkend en je hebt het gevoel dat je niet op je plek zit. Wat nu?

Als je ergens terecht komt op basis van een irreële schets van jezelf

is de kans groot dat je niet past

Misschien ga je op zoek naar een nieuwe baan. Ergens waar je talenten gewaardeerd worden en waar je potentieel optimaal kunt benutten. Dit kan echter alleen wanneer jij een helder verhaal vertelt over wie je bent, wat wil je wilt, wat je brengt en duidelijk bent over wat een werkgever van jou kan verwachten. En misschien wel net zo belangrijk, wat je niet bent, niet wilt enz. Gooi je daarmee je glazen in? Het zou kunnen. Aan de andere kant, als je ergens terecht komt op basis van een irreële schets van jezelf is de kans groot dat je niet past…square peg, round hole.

Mijn advies?

  • Ga het gesprek niet aan met als enige intentie om de baan binnen te hengelen.
  • Ga het gesprek aan om jezelf te introduceren aan de ander.
  • Wees eerlijk en duidelijk over wat je zoekt en wat niet, wat je aanspreekt en wat niet, wat je kunt en wat je nog te leren hebt. Ook als dat niet 100% overeenkomt met datgene wat gevraagd wordt.
  • Vraag de ander uit over het bedrijf, wat voor mensen er werken, wat is het verhaal van de ander?
  • Natuurlijk bereid je jezelf goed voor op het gesprek, maar houd daarbij in je achterhoofd dat je een groen vierkantje bent, en niet een rood rondje.